در مقابل هر نفرشان كه مىافتاد چند نفر از دشمن مىافتادند ، كه شايد بيشتر اصحاب اباعبد اللَّه در همين تيراندازى از بين رفتند . ولى حسين شروع نكرد . جنگ روز عاشورا با يك تير آغاز شد و با يك تير پايان يافت : با تير عمرسعد آغاز شد و با يك تير سه شعبهء زهرآلود پايان يافت . « فَوَقَفَ لِيَسْتَريحَ ساعَةً » حسين ايستاد تا لحظه‌اى استراحت كند . دشمن كه ابداً فكر نمىكند حسين يك نفر است و با شمشير مىجنگد و بايد از نزديك با او جنگيد ، چون مىداند اگر حسين تمام نيروهايش هم ضعيف شده باشد نمىتواند با او بپجنگد ، از دور سنگ مىپرانند . پيشانى مقدس اباعبد اللَّه مىشكند . پيراهن را بالا مىبرد كه خونها را پاك كند . اينجاست كه جنگ عاشورا پايان مىيابد . اباعبد اللَّه از روى اسب به روى زمين مىافتد . ديگر نمىگويم چه شد ، همين قدر عرض مىكنم كه يك وقت شنيدند كه فرمود : « بِاسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ عَلى مِلَّةِ رَسولِ اللَّه » . و صلّى اللَّه على محمّد و آله الطاهرين . باسمك العظيم الاعظم الاجلّ الاكرم يا اللَّه . . . . پروردگارا عاقبت امر همهء ما ختم به خير بفرما ، ما را قدردان اسلام و قرآن قرار بده ، ما را حق شناس و استفاده كننده از وسيلهء حق قرار بده ، انوار محبت و معرفت خودت را در دلهاى ما قرار بده ، انوار محبت و معرفت پيغمبرت و آل پيغمبرت را در دلهاى ما بتابان ، اموات ما مشمول عنايت و مغفرت خودت بفرما . و عجّل فى فرج مولانا صاحب الزمان .